Мундариїаи маїмўаи дуюм



страница1/3
Дата30.04.2016
Размер0.77 Mb.
  1   2   3
Роі ба сўи Шуури Пок
Маїмўаи маѕолаіо 02
(Маѕолаіо 101 - 200)

_______________________________________________________________
Мундариїаи маїмўаи дуюм:

Дар ин їо низ маѕолаіо мисли маїмўаи аввал ба таври омехта їойгир карда мешаванд. Іам маѕолаіое, ки ду сол пеш ва іам оніое, ки ахиран навишта шудаанд чунки тартиби хронологњ аіамаият надорад.

Ин маїмўа низ мисли маїмўаи якум наздики 100 маѕола иборат аст.

_______________________________________________________________

0101. Вик: «Ноилшавњ ба ДМ (3) зимни тавлиди ДМ»

0102. Пси: «Таіѕиѕи хоіишіои шодиомез».

0103. Дарахт: «Омили мунаввар (ОМ)».

0104. Турна: «Консепсияи одати їорњ (рўзмара)».

0105. Скво: «Канда шудани дилбастагњ ба хешовандон».

0106. Силовсин: «Одати ба умедвориіо мувофиѕат намудан».

0107. Арчи: «Тасвиріои иловагњ барои чњ номатлуб мебошанд. Дурўљгўњ».

0108. Ниан: «Дараїабандии іолатіо дар байни манъшавњ дар іадди оргазм ва оргазміо»

0109. Чайка: «Рўйхати зуіуроти маъмулии рашк».

0110. Калтакалос: «Иваз шудани интерпретатсияіо іангоми бартарафсозии ІН».

0111. Арчњ: «Оромњ».

0112. Калтакалос: «Нишонаіои хоіиши механики сухан гуфтан».

0113. Бабри Сафед: «Таъвизи хоіиши возеіият бо тариѕи гурехтан аз ІН».

0114. Калтакалос: «Рефлекси дурњ їустан аз возеіият».

0115. Бодхи: «Оилаіо, сектаіо ва кафедраи равоншиносњ».

0116. Чайка: «Таіѕиѕи кундзеінњ».

0117. Бабри Сафед: «Фурў нишондани хоіишіои шодиомези кўдакон».

0118. Бабри Сафед + Лама: «Дурўљ будани тезиси «одамон доштани ІН-и ѕавиро намехоіанд»».

0119. Махаут: «Консепсияи гунаігорњ аз ІН, ки дар одамон ба вуїуд меояд».

0120. Силовсин: «Бо Соли нав, Бо бахти нав рафиѕон!».

0121. Калтакалос: «Тасвири ДМ – и «іайрат»».

0122. Калтакалос: «Ташкил кардани ниятіо».

0123. Лама: «Мураккабии бартараф сохтани ІН – «хурд»».

0124. Стриж: «Равиши нав барои бартараф намудани ІН».

0125. Бабри Сафед: «Талаботи кўдак ва хоіишіои шодиомези ман».

0126. Чайка: «Тасвири дарки меірубонњ».

0127. Ирбис: «Муайянкунии мастурбатсия».

0128. Белка: «Даркіои іамчун «дўстдорњ» ифодашаванда».

0129. Силовсин: «Таъсири ба мурда табдилкунандаи тахаюли иттико».

0130. Лис: «Худѕаноатмандњ».

0131. Ежатина: «Бурриши як рўз дар сатіи ДМ».

0132. Маймунчаи Фахак: «Намудіои тасвиріои иловагњ».

0133. Калтакалос: «Таърихи мунаввар -1: «Їангал ва ситора»».

0134. Калтакалос: «Дилбастагњ чњ мебошад».

0135. Ежатина: «ОСіо, ВТО, хобіо – бурриши якчанд рўз».

0136. Зарс: «Ду намуди муіокима - суханбозњ ва їустуїўи возеіият».

0137. Алиса: «Боодобњ: таілили консепсия ва механизміо».

0138. Ежатина: «Пушти сар намудани тирагњ. Амалњ кардани хоіишіои шодиомез».

0139. Ежатина: «ІН хурд».

0140. Бабри Сафед: «Нобоварњ ба даркіои худ».

0141. Маймунчаи Фахак: «Боварњ».

0142. Модагург: «Осудагњ».

0143. Аїњ: «Варианти шарик кардани амалияи «сарфаімравњ ба адами ман » + не дарё не кўііо».

0144. Бодзхи: «Шабоіатіо далел шуда наметавонанд».

0145. Бодхњ: «Исаак Сирин – дар бораи дуои тоза».

0146. Аїи: «Сареіияти сонияіои аввалини даркіо».

0147. Нети: «Тавлид намудани шодњ аз ба вуїуд омадани ІН».

0148. Ванеса: «Тасвири шодњ».

0149. Аїи: «Таілили муѕоисавии норозигњ ва нороіатњ».

0150. Ежатина: «Таркиби ДМ ва хоіиши эісос намудани он».

0151. Модагург: «тавлид намудани шодњ аз ба вуїуд омадани ІН».

0152. Лама: «Фарѕ намудани ѕаноатмандњ (ва дигар ІН) аз ДМ».

0153. Аїи: «ІН-и хурд ва калон. Буриши навиштаіои рўзнома».

0154. Ежатина: «Муѕовимати їасурона ба ѕаноатмандњ».

0155. Ежатина: «Тамрини мавѕеи аждаіо».

0156. Аїи: «Мушоіида намудани ибрози хоіиш дар муколамаи ботинњ».

0157. Ежатина: «Шикорчии ДМ».

0158. Аїи: «Тасвири эісосоти зимни ДМ ба вуїуд меомада».

0159. Аїи: «Таілили мафіуми «дониш»».

0160. Файр: «Зидиятіо ба амаліо».

0161. Дуди Хокистари: «Дилбастагњ ба кор».

0162. Дуди Хокистарњ: «Таіѕиѕ ва пушти сар намудани автоматизми фурўнишонии ІН».

0163. Ежатина: «Наѕшаи мухтасари таіѕиѕњ шиносіои худ».

0164. Бодхи: «Ин варзиши аїоиб».

0165. Аїи: «Муносибати ман бо амалкунандаіо».

0166. Аїи: «Як іафтаи мубориза бо ѕаноатмандњ ва ІХП».

0167. Ра: «Кашф намудани тимсоліои дурўљи худ аз тарафи худ».

0168. Ежатина: «Савол ба навомўз».

0169. Ежатина, Калтакалос: «Шиддатнокии саъйю кўшишіо».

0170. Лама: «Намудіои саъю кўшиш».

0171. Яма: «Рўйхати консепсияіо дар бораи секс».

0172. Ра: «Пораи навиштаїоте аз рўзнома».

0173. Лама, Аїи: «Истифодаи интихобии їонишини «ман»».

0174. Ежатина: «Он чизіое, ки Гамгиниіои ѕавњ ном доранд» .

0175. Нети: «ТБХ зимни саъю кўшишіои бесамар».

0176. Ежатина: «Ваѕте ки їидду їаід мавїуд набошад, чњ бояд кард».

0177. Ежатина: «Хато іангоми иїро намудани амалияіои расмњ».

0178. Зартс: «Їустуїўи усули кор бо ЗН – и хеле зич».

0179. Ежатина: «Хоіише, ки дар он ташвиши хеле зиёд хостан мавїуд нест».

0180. Ежатина: «Хоіиши озод будан аз љамгиниіо».

0181. Стриж: «Таназзул».

0182. Аїњ: «Таїрибаи бахотир овардани ДМ».

0183. Маймунчаи Фахак: «Наѕши аімаѕзан будан іамчун воситаи мубориза бо ІХП».

0184. Аїњ: «Иваз намдани дарки дар бораи ў меандешам».

0185. Пси: «Рўйхатіо – силоіи ман».

0186. Ра: «Таїрибаи бартарафсозии ЗН».

0187. Аїи: «Пораіо аз рўзнома».

0188. Бодхи: «Тасіеі намудани саъю кўшиши бартарфсозии ІН».

0189. Бодхи: «Мустаікам намудани хоіиши шодиомези бо амалия машљул шудан».

0190. Бодхи: «Усули «моіигир» дар машљулиятіои амалияи расмњ».

0191. Бодхи: «Їудоњ бо консепсияіо дар бораи маърифатнокњ».

0192. Силовсин: «Мавѕеи їомадон».

0193. Аїи «Таназзули баъдиоргазмњ».

0194. Бодхи: «Таіѕиѕи лаззати ѕаблњ».

0195. Бодхи: «Аник намудани маънии калима дар мисоли калимаи «мехоіам»».

0196. Бодхи: «таіѕиѕ чњ аст».

0197. Бодхи: «Муіокима дар бораи чизи даркнашаванда».

0198. Лама: « Мушоіидаіо (Пораіо аз рўзнома)».

0199. Ванесса: «Таїрибаи амалияи хоіиши шунаво изіор намудани хоіиш».

0200. Маймунчаи Фахак: «Мушоіидаіо зимни амалияи хоіиши шунаво изіор намудани хоіиш (хшин)».

________________________________________________________________




0101. Вик:

«Ноилшавњ ба ДМ (3) зимни тавлиди ДМ».
Ман пайхас намудам, ки іангоми дар ѕолаби баѕайдгирии іар як даѕиѕагњ (БіД) тавлид намудани ДМ, пайдаріамии амаліо мавїуданд, ки он ба ман барои муваффаѕ шудан ба ДМ – и шиддатнокиашон (3) имконият медиіанд.

(1) – ин фаѕат бартараф намудани ІН – и мавїудбуда аст; ваѕте ки ІН зада шудааст, он гоі іангоми кўшиш ДМ ба пайдо шудан шурўъ мекунанд, зуіуршавии вай тоза нест, вай бо ІН бозгашткунанда омехта мебошад, ё бо ЗН – и заъиф, ки баъд аз он боѕњ мондааст; дарк чуни аст, ки гўё омехтагии даркіо вуїуд дорад, ки дар байни оніо ДМ бо мушкилњ зуіур менамояд ва нигоі дошта мешавад;

(2) – акнун шиддатнокии ДМ мисли 0 ва 1 ба навбат меоянд; ва барои муваффаѕ гардидан ба 2 ба харї додани саъю кўшишіо оид ба бартараф сохтани іамон ІН ва ЗН зарур мешавад, ин ба саъю кўшиш дар ваѕти сайѕалдиіии іиссиётњ монанд аст – ваѕте ки љамгиниіоеро бартараф месозњ, ки гўё оніо аллакай нестанд; сабаби паст будани шиддатнокии ДМ (0-1) дар он аст, ки ЗН – и заъиф боѕњ мемонанд ва оніо бад намудор іастанд, на бо сабаби номаълум «тавлид нашудани ДМ».

Замоне ки ЗН – и мазкур тоза карда мешаванд, ДМ ба осонњ ва устувор зуіур менамоянд ва оніо гум намешаванд, іатто агар ман дар давоми як даѕиѕа ба харї додани саъю кўшишро аз даст дода бошам іам; эісосоти махсуси їисмонњ пайдо мешавад, масалан фишор дар ѕафаси сина, сар, эісоси оромњ ва хомўшњ дар ботин, фазои холњ дар бадан, лаппишіои худ ба худи ДМ – и дигар маъмулан бо шиддатнокии 1-2 пайдо мешаванд; фикр мекунам, ки агар зимни бартарафсозии ІН, лаппиши ДМ дар дараїаи 2 ва аз он іам зиёдтар пайдо нашуда бошад, пас бартарафсозњ ба вуїуд наомадааст ва ІН бошад, ба ЗН – и заъиф табдил шудааст.

Барои муваффаѕ гардидан ба даври дуюми мушкилот метавонад чунин іолат ба вуїуд ояд, ки ІН ба вуїуд омадаасту ман бошам, аз рўи инертсия ба бартарафсозии ЗН аз пешинаіояшон машљулам; Дар ин іолат кўшиш гўё ба девори тира рў ба рў мешавад ва аз іаракат боз мемонад; дар натиїа боз іам эісос намудани ДМ дар іамон дараїаи 0-1 рост меояд; яъне аз ман ІН ба убур намудан ноил мешавад, аммо азбаски ман итминон дорам, ки ѕариб ДМ – ро эісос карда истодам, вай фурў нишонда мешавад ва акнун саъю кўшиш аз паілўи іадаф мегузарад; ман іолати мазкурро аз махсус будани маїмўи даркіо эісос менамоям: саъю кўшиш тавассути ба харї додани ѕуваи зиёд ба даст меояд, хоіиш нест ва нофаімо аст, ки барои чњ кўшишіо ягон натиїа намедиіанд, норозигњ ва хасташавњ аз ин гуна фаъолият ба вуїуд меояд, хоіиши іама чизро партофтан ба вуїуд меояд; ин аз он шаіодат медиіад, ки ІН фурў нишондашуда мавїуд асту ман бошам ким – кадом чизи дигарро кўшиши бартараф намудан мекунам; (3) – ваѕте ки ба даст овардани давраи дуюм муйясар гардидааст, ДМ каму беш устувортар тавлид мегардад, аммо шиддатнокии вай баланд намешавад; ва монеъаи дигареро, ки бо он вомехўрам, ин парешоншавии диѕѕат ба їалбшавии хаотикњ (ЇХ) мебошад; дар зарфи на чандон тўлонии ваѕт, іангоме, ки ман кўшиш ба харї медиіам, ДМ фурсати пурѕувваттар ба вуїуд омадан надоранд; барои іамин барои муваффаѕ шудан ба давраи сеюм ба муттамарказшавњ ноил шудан зарур аст, яъне ѕатъ намудани іаракатіои хаотикњ, бас кардани фаъолиятіои дигар, аз рўи имконият манъ кардани МБ баланд ва таніо ба тавлид намудани ДМ муттамарказ шудан.

Дар зимн ДМ ба амиѕ шудан ољоз мекунад, шиддатнокии вай зиёд мешавад, ё агар ДМ – и дигар пайдо шавад, вай метавонад, ки бо ягон тарзи дигар таљйир ёбад; дар ман ин їараён маъмулан бо амиѕ шудани хомўшњ мушоият мешавад, маіали холигоіи ботин саріади аниѕтар мегирад, дар дил пайдо шудани сардњ, ё гармњ дар ѕафаси сина имкон дорад, аљлаб дар поёни шикам ё дар дил таірики шаівонњ ба вуїуд меояд; ДМ- и дигар низ равшантар зуіур мекунанд, оніоро ё бо хеле осонњ ба вуїуд овардан мумкин аст, ё оніо худ ба худ ба вуїуд меоянд, масалан, ман метавонам ба фўкіо нигарам ва іусни таваїїўі эісос намоям (3), іол он ки дар айни замон онро тавлид накарда истодам.

Ман ин амалро дар їои кор, ки диѕѕат іама ваѕт барои іал кардани масъалаіо нигаронида шудааст ва сатіи ЇХ баланд аст, иїро кардам ва ба ман ба даст овардани шиддатнокии аз 3 балантар муйяясар нагардид; мехоіам іамчунин тавлид намудани ДМ – ро дар шароите, ки ман аз фаъолият озод мебошам ба анїом расонида, бинам, ки дар тавлид шудани ДМ дар дараїаи 4 ва аз он баландтар кадом монеъаіо вуїуд доранд.

0102. Пси:

«Таіѕиѕи хоіишіои шодиомез».
Барои чњ хоіиши таіѕиѕ намудани хоіишіо пайдо гардид:

1. бартараф намудани ІН ва тавлид кардани ДМ муйясар нашуд, андўігинии умумњ мавїуд буд. Ба хотироварњ дар бораи возеіият дар бораи он, ки ман ДМ тавлид ва ІН бартараф карда наметавонам, вуїуд дошт, пас ман инро намехоіам. Ман таїриба доштам, ки іангоми дар ман мавїуд будани хоіиши хурсандона, ІН бо осонњ ва ва фараінок бартараф мешуданд, іар як шинохтани ІН шўълаи хушнудиро ба вуїуд меовард, ки дар он ІН худ ба худ таілил мешуд.

2. тавлид намудани ваїд умуман ба даст намеомад.

3. фикріо – хотираіо дар бораи он, ки іангоми хоб бурдан ва бедор шуданам, хоіишіои фараібахш ба ман маълум мебошанд. Ман іамон ваѕтіо ІН – ро бартараф намекардам, аммо эісоси саршорњ аз зиндагњ мавїуд буд.

4. хотираіо дар бораи он, ки ба ман ким – чизе ба таври іаѕиѕњ аїиб аст, дар бораи он, ки ман таълим мегирам, хеле зуд таљйир меёбам, дар ин мавѕеъ шодњ мавїуд аст, новобаста ба он, ки вай ба їараёни амалия мансуб аст, ё не, шодии мазкурро эісос кардан мехостам. Дилам хост, ки хоіишіои ХУДРО дарёбам.

5. Бодхи гуфт, ки амалияи вай таніо ба дарди одамоне мехўрад, ки оніо хоіиши шодиомези бартароаф намудани ІН – ро доранд, ба касони боѕимонда вай чизе намедиіад.



6. Ман метавонам аз он, ки консепсияіоро пайгирњ менамоям, ягон лаззат бигирам, аз он, ки ман духтари хубам ва бо амалия машљул мебошам. Хавотирњ аз амалия, тарс аз он, ки мисли одамони манро иіота намуда мепўсам, тарс аз он, ки дар ман хоіишіои фараібахши бартараф намудани ІН пайдо нахоіад шуд, мавїуд аст. Нисбат ба суханони Бодхи, ки агар ІН – ро бартараф насозњ, зинда ба зинда мепўсњ, замимаи пўсидаистодаи ІН хоіњ буд, боварњ дорам. Ин аз мушоіида ба одамони гирду атроф тасдиѕ мегардад. Тарс аз ба ин гуна фарїом нарасидан ва хоіиш нарасидан ба ин гуна фарїом мавїуд аст. Аммо агар тибѕи ин хоіишіо амал карда шавад, дар ояндаи наздик саъю кўшиш намудан ба сўи ба ягон іадаф, гуноі накардан ба даст меояд, то ин ки баъд аз марг инсон ба биіишт дохил шавад. Барои худфиребњ, худтасаллодиіњ, ки іоло ваѕт іаст, саросема нашудан мумкин аст, дар дараїаи ниіоњ имкониятіои худро истифода набурдан, имкониятіо хеле зиёданд. Аммо худтасаллодиіњ на он, чизе мебошад, ки ман онро эісос карданњ іастам. Ман іолатіои їолибу равшанро дар айни замон эісос кардан мехоіам, на баъд аз 20 сол, ман дар іоли іозир лаззат гирифтан мехоіам. Ба ман фаѕат іолатіое, ки аз пайраіа (ради по) берун шудан ва бартараф кардани тарси пайгирњ аз хоіишіои худ муйясар мегарданд, аїиб мебошанд. Оид ба он, ки дар іамин лаіза ба ман маїмўи муайяни даркіо, мачмўи муайяни хоіишіо насиб гардид, дар бораи он, ки мехоіам дар бораи хоіишіои худ дурўљ гуфтанро ѕатъ намоям, оиди он, ки баъзе чизіо мавїуд мебошанду баъзе чизіо не, дар худ дарёфт намудани їасурии шинохтани хоіишіо, тавир накардани іолати хурсандии бештар аз мавїуд буда, сарфаімравњ муйяссар шуд. Хоіиши пурѕуввати самимият вуїуд дошт, чунки ба ман мавїуд надоштани илоїи дигар ба таври возеі равшан буд, ки чњ тавр маїмўи мавїуда ба сифати нуѕтаи мабдаъ гирифта шавад, андешидан дар бораи он, ки вай шояд тавре аст, ки умри ман барои фўк шуданам кифоят намекунад, то ин ки ба бетаваѕѕуф эісос кардани эісосот муваффаѕ гардам, тарсро бартараф намуда, вазъияти іаѕиѕиро дарёфт бикунам. То ин ваѕт фикри мазкур фаѕат ба таври расмњ тасдиѕ мегардид. Консепсия дар бораи зарурати «дода шудан» ба хоіишіои худ, надонистан дар бораи он, ки чњ хоіад шуд, вуїуд дошт. Бо іаёти худ таваккал кардан, дар худ озмоиш гузаронидан. Зиёда аз ин илоїи дигар набуд. Ман аздусар фавт мекунам. Ваѕте ки бо амалияи аз їиіати консептуалњ далелнокшуда машљул будам, хаёлбофии устувор вуїуд дошт, ки ман барои муваффаѕ шудан баъзе кафолатіо дорам, он, ки ман маїмўи муайяни іаракатіоро анїом медиіам ва дар интиіо дер ё зуд азсаргузарониіои бетаваѕѕуф зуіур хоіанд кард ва он гоі ман іангоми марг сарфаімравиро іифз карда метавонам. Ин на фикріои баланд, балки аѕидаіо бидуни эісоси сарфаімравњ буданд. Ваѕте ки андеша дар бораи он, ки имтиёз ба даст нахоіад омад, дар бораи он, ки іама чиз монанди дигарон ба марг меанїомад, он гоі таніо лаззат дар айни замон мавїуд буда муіим мегардад, иштиёѕ ва хоіиши муїодила намудан бо љамгиниіо ба вуїуд меояд – агар аздусар аз даст надодани ягон чиз вуїуд дошта бошад. Возеіият мавїуд аст, ки іосил шудани таљйирот дар ин мавѕеъ, табдили маїмўи ДМ ба ДМ таніо дар натиїаи амалњ намудани хоіишіои фараінок ба вуѕўъ меояд, оніоро бошад, вонамуд кардан, ё худро ба эісос намудани оніо маїбур кардан љайриимкон аст, таніо сайёди хоіишіои шодиомез будан, бартараф намудани консепсияіо оид ба он, ки оніо бояд чњ гуна бошанд, консепсия дар бораи он, ки дар ман бояд хоіиши шодиомези бартарафсозии ІН бошад, боѕњ мемонад.

Кадом чораіо дидам:

1. бартарафсозии ІН- ро ѕатъ намудам, аниѕтараш зўри беіуда задан ва барои бартараф намудани ІН худро маїбур намудан. Вазифа гузоштам, ки таніо іамон чизіоеро анїом диіам, ки оніо фараібахш мебошанд, дар он, чизе, ки аѕѕалан лаззати ѕаблии заъифи лаззат вуїуд дорад. Ба мушоіида гирифтам, ки ба гирифтани лаззати саршор чњ халал мерасонад. Аз іама пеш ташвиш аз аѕидаи одамон ва фўкіо. Равшан шуд, ки бартараф намудани ІН чњ лозим аст, мустаѕиман дар айни замон бартарфсозии ІН ба ман мушахасан чњ медиіад. Мавїуд будани іусни таваїїўі ба озмоиш. Агар ІН ба таври мушкил бартарафшаванда бошанд, доштани хоіиши їустуїўй ва баррасии консепсия.

2. дар назди худ вазифа гузоштам, ки амаліои аз фараі холиро манъ намоям, ё агар оніо дар лаізаи ба вуїуд омадан шинохта шаванд, оніоро умуман шурўъ накунам. Ин махсусан ба хоіиши механики бартарафсозии ІН, тавлид намудани ДМ, баррасии консепсия дахл дошт. Дар іар як 5-10 даѕиѕа ба худ суол додан – ман инро барои чњ мекунам, аз ин чњ натиїа іосил мешавад, кадом чиз шояд дар айни замон лаззат ва шодњ ба бор меовард. Таілил намудани хоіишіои шинохташуда: чњ мехоіам, шодњ да чњ аст – амалњ кардан, амалњ накардан ва іамту эісос намудани хоіиш ё бартараф намудани он. Баъзан, ваѕте мепурсидам, ки ман хурсандона чњ кор кардан мехоста бошам – хоіиши фараібахши ягон кореро накардан – бартараф намудани тамоми хоіишіои механикњ.

3. маѕсади коркарди меъёріои хоіишіои фараібахш ва механикњ, ёд гирифтани шинохтани оніо.

4. мушоіида намудани хоіишіое, ки оніо іамчун механикњ шинохта шудаанд, аммо амалњ намудани оніоро ман ѕатъ карда наметавонам, чунки хоіиши амалњ намудани оніо нисбат ба хоіиши бартараф намудани оніо пурѕувваттар мебошад, масалан бо пурхўрњ.

5. Ба миён гузоштани масъала, агар ман чњ гуна іал намудани масъаларо надонам, агар ѕувваи хоіиш кофњ набошад, ки хоіишіои ба ѕадри кофњ давомдор ва пуршиддат ба харї диіам, то ин ки механизмро даріам шиканам. Мисол – чњ тавр амал намудан лозим аст, ки дар давоми рўз баѕайдгирии іадди аксари пурра иїро карда шавад ва он дигар партофта нашавад.

6. Баѕайдгирии іарякдаѕиѕагии мавїудият, ё адами ягон хоіиши фараібахш дар іамин лаіза.


Муайян кардани хоіишіо – ин хоіиш, фикр дар бораи амалњ намудани оніо бо ваїд мушоият мешавад.

Навъіои хоіишіои механикњ:

- маѕсадіои аз љояіо ба вуїудомада (љояіо, фикріо дар бораи он ки бо чњ машљул шудан мумкин аст). Іангоми іама гуна таљйироти вазъиятіо, ба маѕсадіои эітимолњ нусхабардории механикњ ва їустуїўи доимии маѕсадіо ба вуїуд меояд. Ё дар вазъиятіое, ки набудани хоіишіои аниѕ. Одати доштани маѕсад. Хоіиши мулоіиза намудани маѕсад. Ман іамеша кор дорам ва бо чњ машљул шудан пайдо мешавад. Ман оид ба ташкил намудани механизм, оид ба тартиб додани наѕшаіо ва иїро намудани оніо мисли механизм мебошам. Ваѕте ки наѕшаро иїро накардаам, ноумедњ ба вуїуд меояд. Механизм: фикр-маѕсад-амалњ намудан. Ваѕте ки якчанд пайраіаи пойкўфташудае мавїуд нест, ки тавассути он равон шавњ, балки фаѕат ваїди аз машљул шудан бо ягон чизи аїиб вуїуд дорад, ин іолат ба ман хушоянд аст. Номаълум аст, ки бо чњ ва хоіиши чњ ба вуїуд меояд, фаѕат маълум аст, ки ягон чизи нав нест.

- Хоіишіои водоркунанда – маѕсадіое, ки оніоро амалњ кардан мехоіам, хоіишіои водоркунанда табдил меёбанд. Дарки кашишдор. Агар ман амалњ намудани маѕсади дилхоіро ба наѕша гирифта бошам, аммо дар айни замон ба ягон чизи дигар машљул іастам, он гоі іамеша дар бораи хоіиши мазкур андеша мекунам саросемагњ, давуљеч ва хоіиши іарчњ зудтар анїом додани кори кардаистодаам мавїуд аст, чунки хоіиши водоркунанда хориш бунёд менамояд. Дил хоришро ѕаноатманд кардан мехоіад.

- Хоіиш аз ІН/ІМ, дар іолати кўр – кўрона, ваѕте ки таіамул ва хоіиши таассурот бахшидан мавїуд аст.

- «Наркомания» - хоіиши таассурот, хоіиши молик будан, хоіиши таассуротіо аз маззаіо – ин хоіишіое мебошанд, ки то заіролуд нашавам, амалњ намудани оніоро боздошта наметавонам. Рефлексии гироянда – намуди хоіиши моликшавњ – іозир дил вайро намехоіад, вале чун имконияти хуб мавїуд аст, онро гирифтан лозим аст, шояд дилам онро баътар мехоіад, ман бошам ба вай аллакай молик іастам, дар акси іол ѕувват ба харї додан лозим меояд. Ё іоло ки имконият мавїуд аст, имкониятро истифода бурдан мумкин аст, масалан дар айни замон дар ин їо – дар Европа офтоб хўрда наметавонам. Ба фоидаи амалњ шудани рефлексии гироянда хоіишіои шодиомези худро фурў менишонам.

- Одатіои манфњ.

- Хоіиши консептуалии он ки іостан «лозим» аст. мисол, ман бояд іамеша хоіиши бартараф намудани ІН – ро дошта бошам.

- Барои ба вуїуд омадан ва амалњ кардани хоіишіои шодиомез кадом механизміоро ошкор намудам:

1. оромњ, анабиоз, іолати нимхоб – ІЭМ – танбалњ. Хоіишіои шодиомез бо ин ІЭМ ѕариб фавран хомўш карда мешаванд, оніо ба алангаіои заъиф шабоіат доранд. Агар хоіиш мавїуд бошад, ѕувваи ин хоіишро хомушкунанда мавїуд аст, хомўшшавњ ба таври механикњ ба вуїуд меояд. Коіилњ ва заъифшавњ. Таїриба мавїуд аст, ки агар мунтазир шавњ, он гоі іама чиз худ ба худ мегузарад ва ба харї додани ягон зўрзанњ лозим намешавад. Муносибати бепарвоёна нисбат ба хоіишіои шодиомез мавїуд аст. Ваѕте ки хоіишіо равшан нестанд ва оніо дар дараїаи 1-2 мебошанд, бар замми ин дар муддати 2-3 сония хомўш мешаванд, он гоі чунин таассурот пайдо мегардад, ки ман умуман хоіишіои шодиомез надорам ва маълум нест, ки бо ин іолат чњ кор кардан мумкин аст, оніоро аз куїо гирифтан мумкин аст. Іатто ваѕте ки дар бораи хоіишіои шодиомез хотира мавїуд аст, ман мефаімам, ки оніо іозир вуїуд надоранд ва хоіиши амалњ кардани хоіиши мазкур нест. Роіи сарбаста.

Роііои іал:

- лангар кардани хоіиш. Яке аз тарзіо – талаффуз намудан, ба ѕайд гирифтани тамоми хоіишіо бо таѕсим намудани рўз ба соатіо, іатто аз іама їузъитарин ва заъифтарини оніо. Дар кадом соат ва чњ рўй додаст. Кашф – амалияи ифода намудани хоіиш пештар іарза ба шумор мерафт, ман хоіишеро, ки баён менамудам, шодиомез набуд. Ман чунин мешуморидам, ки инро бояд хоіам, хоіишро изіор менамудам ва пас аз он аз ботини худ лаззати ѕаблии заъифро фишурда хориї менамудам, ба умеди он ки гови зиндаро ба вуїуд меорам, шохро ба їои дум мегузоштам. Агар хоіиш шодиомез бошад, он гоі ваїд худ ба худ, баъди ифодаи хоіиш ба вуїуд меояд ва хоіиши шодиомези пурѕувват намудани ин ваїд мавїуд аст.

- амалњ шудани хоіишро манъ накардан, љайримутаваїїеі нагардидан, мунтазир нашудан, ки вай худаш пайдо мешавад, ё ягон хоіиши «дурусттар» ба вуїуд меояд. Агар хоіиш фараібахш бошад, он бояд дар іамон лаіза амалњ карда шавад, онро маікам доштан ва ба вай фурсати хомўш шудан надодан лозим аст.

- худро ба хотироварии хоіиши мазкур бозгардонидан лозим аст, шодиомез будани он мушоият карда шавад. Вай тавлид карда шавад, он такрор ба такрорр эісос карда бишавад. Агар вай дар іозир вуїуд надошта бошад, он гоі вайро на іамчун варианти амал ба хотир овардан мумкин аст, ки иїро намудан мумкин мебошад, балки дар іамон шакле, ки вай хоіиши шодиомез буд.

Таіѕиѕи оромњ. Агар вай чунин їолиб бошад, бо кадом хусусияташ? Ин таіѕиѕро алоіида баррасњ хоіам намуд.

2. Бо тарс масдуд карда мешавад. Іатто фикріо ба вуїуд намеоянд. Тарс аз ташвиши андешаіои дигарон, тарс аз торикњ – Іал: бо сабаби љайримкон ба назар расидани амалњ гардидани хоіиш, аз эісоси хоіиш фавран даст накашидан. Ба хоіиш тавре нигаристан, ки гўё вайро амалњ намуда метавонњ. Бидуни тарс эісос мекунњ. Ба тарзіои амалњ шудани он сарфаім меравњ. Вай іамчун пиндор баррасњ карда шавад. Аз эісоси хоіишіо лаззат гирифтан, мушоіида намудани он, ки оё дар хоіиши амалњ сотан ягон чиз таљйир меёбад, ё не.

3. робитаи лаззат – эісоси гуноі бо сабаби консепсия – «ваѕте ки дигарон шиканїа мекашанд, лаззат гирифтан мумкин нест» - Илої – бартарф кардани эісоси гуноі.

4. одати патологии амалњ намудани хоіишіои шодиомез ба баъд, анїом додани іамаи он коріоеро, ки баъдан туро аз лаззат дур карда метавонанд, ташкил намудани шароиттіои ба вуїуд наомадани ІН – кори одати мазкур. – Іал: аз байн бардоштани давраи омодагњ, аз худ пурсидан, ки оё ман маіз іаминро мехоіам?

5. одати ночиз шуморидани хоіишіои худ нисбат ба хоіишіои дигарон – Илої: тест намудани худ ба ин љамгинњ, ваѕте ки амалњ шудани хоіишіои ман имкониятіои дигари амалњ кардани хоіишіои оніоро маірум мекунад.

6. худфиребњ, ваѕте ки тарс ё ІН – и дигар іангоми дар бораи амалњ кардан ба вуїуд меоянд, хоіиши дар худ итминон ба вуїуд овардан, ки на он ѕадар зиёд хоіиш дорњ. – Бартараф намудани ІН.

7. кўшиши худро фиреб додан, эісос намудани хоіиш ва аз худ фишурда хориї намудани ваїд, то ин ки худро барои амалњ намудани хоіиши «дуруст» розњ бикунњ. Іал: инро пайгирњ намудан.

8. таконхўрњ – хоіиши іар чњ зудтар то охир амалњ намудани хоіиши водоркунанда, то ин ки аз вай хлос шавњ, чунки вай азиятдиіанда аст. – Илої: таконхўрњ бартараф карда шавад, хоіиш ба шодњ ва ваїд тест карда шавад.

9. бурда расонидани амалњ шудани хоіишіо то охир, рушд додан ва дар дараїаи іадди аѕѕал хубтар намудани оніо. Ваѕте ки шодњ тамом шудаасту консепсияіо ба амал намудан шурўъ кардаанд, ист ва эісос карда наметавонам. Мисли хўрдани љизо дар табаѕ баъд аз сер шудан. Инерсияи то ба охир бурда расонидан. – Илої: тест намудани хоіишіо, ки оніо вуїуд доранд ё аллакай тамом шудаанд.

10. маїмўи маідуди хоіишіои имконпазир, ки чиро хостан мумкин асту чиро не. Їустуїўи шаріи мантиѕии хоіишіо, маънии амалии оніо. Мисол – хоіиши худро молиш додан пайдо шуд, таірики эротикњ мавїуд буд, фавран андешаи молидани фарї ба миён омад, аммо іеї іамоіангњ пайдо намекард. Ба їустуїўи амаліои іамоіангкунанда шурўъ намудам. Бо роіи интихоби амаліо фаімидам, ки китобро ба болои шикам гузоштан мехоіам. Ва дар худи іамин лаіза рўіафтодагњ ва муносибати бепарвоёна нисбат ба ин хоіиш пайдо шуд, чунки вай іамчун хоіиши «дурусти» худро молиш додан шинохта намешуд – Илої: шикори шодњ, лаззат, їустуїўи їавоб ба фикріо дар бораи ин ё он амаліо.

11. Тараіуми ниіоят муассир нибат ба худ, ваѕте мефаімам, ки он кори фараібахшро карда истодам. Іоло фаімо нест, ки ин чњ гуна механизм аст. Таіѕиѕ менамоям
Кашфіо, мушоіидаіо.

- ман аз беіолњ халос шуда наметавонам ба вай муѕобилият нишон намедиіам. Бидуни оташин шудан шамшери љазаб сохтан љайриимкон аст.

- Дар ин мавѕеъ іам хоіишіои механикњ ва іам хоіишіои фараінок зуіур мекунанд, ман рўй ба сўи интихоб намудани хоіишіои андўігинона менамоям, чунки оніо нисбат ба хоіишіои мунаввар шиддатноктар буданд. Ман чунин мешуморидам, ки агар оніо пурѕувваттар бошанду ман ба оніо беэътиноњ зоіир намоям, ин амал самимњ намебошад, ман худамро дар ин бора фиреб медиіам, ки нисбат ба амаліои механикњ, амаліои фараібахшро бештар мехоіам. Хоіишіои шодиомез метавонанд 1 бошанд, хоіишіои механикњ, ки ба тарафи дигар мекашанд дар іамин лаіза шояд 6 бошанд. То замоне ки одати аз хоіишіои механикњ инкор намудан ва оніоро бераімона бартараф намудан вуїуд надорад, интихоб іамеша ба тарафи оніо аст. Агар вай пурѕуваттар бошад, ба назарам іамон ѕадар «аз они худам» ва «табии» мерасад. Агар дар давоми чанд муддат тамоми хоіишіои љамгинонаро бартараф менамудам, дастпочагњ шурўъ мешуд, чунки надоштани маѕсад ва рад намудани оніо љайримаъмулњ буд. Нороіатњ аз љайримамулњ будан. Аммо баъдтар ман ба шинохтани хоіишіои шодиомез шурўъ менамудам. Фаѕат хоіиши пурѕувваттар ё камѕувваттари шиддатнокњ ва дорои возеіият вуїуд дорад. Хоіишіоеро, ки бештар хушоянд іастанд, пурѕувват намудан ва парвариш намудан мумкин аст. Хоіишіоро, ки маъѕул намебошанд, заъиф намудан ё бартараф кардан мумкин аст.

Ѕаноатмандњ ва беіолњ. Іолати нимхоб.

Ин хусусиятіоро доранд:

- беіолии мушакіо

- хоболудњ

- теъдоди зиёди їалбшавиіои хаотикњ, парешонхотирњ

- эісоси часпак будан, ларзиш дар ѕисмати ѕафаси сина, сутуни часбнок

- тирагњ ва часбнокњ дар сар

Іамоіангњ мекунад:

- Хоіиши такя додани пушти камар, хам кардани он, нигоі доштани вай дар іолати сустњ

- Такя додани ѕисматіои дигари бадан, іар чњ камтар таранг намудани оніо

- Хоіиши мавѕуф гузоштани амалњ намудани хоіишіои шодиомез.

- нишастан ва чоп кардан дар бистар.

- Хўрдани љизо дар бистар

- Пурхўрњ

- Баъд аз худ наљундоштани, пасмондаіои хўрок, танзифот, зарфіо.

- Хандадор будан

- Саілангорњ нисбат ба худ – шакли тараіуми заъиф бар худ + ѕаноатмандњ, тасаллњ – іама чиз хуб аст, іеї чиз ташвиш намедиіад.

- Іусни хати каїу килеб, навиштаїотіои бепарвоёна. – то іол ба іеї тарзе кор накардаам.

Беіолњ ва хоіишіои гуногуни механикњ бо он чиз їолиб мебошанд, ки ягон кореро анїом додан зарур нест. Аз ин хориї шудан бошад, дар ѕафои минтаѕаи бароіат будан ѕарор дорад – мисли рост намудани ѕомати хамида ё бо сафар намудан ба кўісор ва пайдо шудани касалии кўіњ. Тавассути эісосоти ногувор убур намудан лозим аст, то ин ки ба даркіои дилхоі муваффаѕ шавњ. Беіолњ баъд аз муддате дар вай ѕарор доштан, дилбазан мешавад, холати шиканїа кашидан ба миён меояд, хоіиши іаракат кардан ва ягон корро иїро намудан ба вуїуд меояд.


Чњ гуна мубориза бурдан лозим аст:

- Машѕ, варзиш. – бардамњ ба вуїуд меояд ва бо таъсири он ибтикор, бо сабукњ ва іангоми бархостан осонњ эісос карда мешавад, пурѕувват намудани хоіишіои шодиомез то іадде ки барои амалњ шудани он кофњ бошад. Ин на іама ваѕт кўмак мекунад, аммо ман аз он истифода намудан мехоіам, чунки баъзан ёрњ мерасонад.

- Рост намудани ѕомат, фаѕат бо ѕомати рост роі рафтан

- Дар бистар хўрок нахўрдан.

- Дар бистар чоп накардан, нанавиштани ягон чиз.

- Бартараф намудани пурхўрњ.

- Баёни хоіиш ба тарзи шунаво + тавлид кардани ѕатъият ё ваїд – бо сустњ оштинопазир іастам, ман заъифиро ѕатъ мекунам. Кўфтан ва іангоме ки іеї чиз карда наметавонњ, зада сўрох кардан.

Возеіият дар он хусус ки сустњ барои амалњ намудани хоіишіо, барои иттикои ДМ, барои бартараф намудани ІН монеъаи їиддњ мебошад іамеша ба ин тирагњ дохил шуда метавонам, ба осонњ ба он мелаљжам, іолати хеле маъмулњ. Дар бартараф намудани ІН низ мушкилњ мавїуд аст, іанўз то лаізае, ки ІН – ро ба ДМ табдил мекунам, ба хоболудагњ ва тирагњ меафтам. Дар лаізаи ѕатъ кардани ІН тирагњ, сустњ ва хоболудњ ба вуїуд меояд, ки аз он тавлид намудани ДМ мушкил аст. Гўё ѕувватамро їамъ карда наметавонам, іама мисли оши кашк мешорад. Мушкилии дуюм – худро фиреб медиіам, ки ІН вуїуд надорад, то ин ки кўшиш ба харї надиіам, дар іолати сустњ бимонам.


  1   2   3


База данных защищена авторским правом ©bezogr.ru 2016
обратиться к администрации

    Главная страница